Émile Mayrisch doctor honoris causa 
Tweemaal in 1927 wordt Émile Mayrisch tot doctor honoris causa uitgeroepen. De Universi- 
teit te Heidelberg schenkt hem de titel voor de diensten die hij i.v.m. de verstandhouding 
onder de volkeren heeft bewezen. De Polytechnische school te Aken legt de nadruk op zijn 
bijdrage tot de industriële techniek. 
De dood van Émile Mayrisch 
Op 5 maart 1928 sterft Émile Mayrisch, op weg naar Parijs, aan de gevolgen van een auto- 
ongeval, in de buurt van Châlons-sur-Marne. 
„(--) zo verschrikkelijk als de dood is, vind ik die dood zo mooi — in volle kracht, in volle 
activiteit, in volle jeugd nog — dat ik ze ga benijden. Laten we aan hen, die ons liefhebben, 
een zo waardevol, zo volledig en weinig verminderd beeld na” André Gide 
„Met zijn intelligentie en levendigheid, verscheen hij ons als een soort halfgod, rustiek en 
machtig, (..) een bevriend wezen der mensen, die hun verdediging tegen de grillen van de 
Hemel op zich neemt, een wezen uit dezelfde stof gemaakt als wij, dat aan de wetten van de 
stof gehoorzaamt en dat slechts kon bezwijken omdat het tijdens een dag vol haast, op een 
weg, de wetten heeft willen overwinnen — door de snelheid.” 
Jean Schlumberger 
De persoonlijkheid van Emile Mayrisch 
„Zijn tegenstanders konden in hem een geducht rivaal ontmoeten maar nauwelijks een 
vijand. Elke maal dat hij het heeft gekund, is het door het akkoord, niet door de strijd dat hij 
de conflicten heeft willen oplossen.” 
„Men kon geen geest, vrijer van vooroordelen, ontmoeten als de zijne. De woorden, de con- 
venties, de gewoonten, schoof hij terzijde met een absolute onafhankelijkheid.” 
„Weinig geesten waren minder mystiek, indien met dit woord begrijpt als een zekere nei- 
ging om de menselijke problemen door bovennatuurlijke postulaten op te lossen. Zijn prakti- 
sche zin, zijn successen, de doeltreffendheid van zijn actie, die hij zovele malen bewees, alles 
moest hem ertoe brengen te denken dat de mens veel kan voor zijn eigen lot” 
Jean Schlumberger