7 04 ‘ 2019 museomag vun de jonke Britten doheem bliwwen. Wann déi wiele gaange wieren, da wier d’Resultat en anert gewiescht. Ass eng representativ Demokratie, wéi mir se hunn, de richtege Wee? Online-Petitiounen zum Beispill ginn dem Vollek e grousst Matsproocherecht. Oder misste mer net méi Wäert op eng partizipativ De- mokratie leeën? Verwässert een do d’Politik net, wann och déi Leit, déi net gewielt goufen, kënne Muecht ausüben? Leeft een do net Gefor, datt ex- trem Mouvementer méi u Muecht gewannen, esou wéi dat am Ausland de Fall ass? Ech sinn der Meenung, datt déi representativ Demokratie nach ëmmer de Grondprinzip vun eisem demokratesche System muss bleiwen, och wa mer d’Leit iwwer verschidde Weeër méi an deen Entscheedungsprozess sollte mat abannen. D’Online- Petitioune sinn hei effektiv e gutt Beispill. Et bleift awer esou, datt déi gewielte Vertrieder nach ëmmer dat lescht Wuert behalen, an esou kann een net vun enger „Verwässerung‟ vun der Politik schwätzen. Wat elo d’Gefor vun extreme Mouvementer hei zu Lëtzebuerg ugeet, esou si mer an där virdeelhafter Situatioun, datt mir siwen Stréimungen am Parlament hunn, ouni datt een do eng als extreme Mouvement kéint bezeechnen. Méiglechst vill Leit kënnen iwwert dee Wee hier Meenung artikuléieren an et gëtt probéiert, zu engem Kompromëss ze kommen. Hätte mer net siwen verschidde politesch Stréimungen, da wier d’Gefor méi grouss, datt Onzefriddener do wieren a rietsextrem Gruppéierunge kéimen. D’Kultur vum „mateneen diskutéieren“, oder souguer „matenee streiden“ gehéiert zur Demokratie. An dat hu mer elo zanter 100 Joer hei zu Lëtzebuerg, dank eiser representativer Demokratie, gepaart mat engem gesonde Sprëtzer partizipativer Demokratie, gutt hikritt. Ben Olinger PUBLIÉ PAR LA CHAMBRE DES DÉPUTÉS Dans le cadre du 100e anniversaire de l’intro- duction du suffrage universel la Chambre publie quelques-uns des « grands » débats menés dans l’enceinte parlementaire depuis 1848. Pour rele- ver ce défi, elle a cherché la collaboration avec l’Institut d’histoire de l’Université du Luxembourg afin de proposer un regard externe, distancé, sur ses activités. Les grands débats peuvent être des discours d’une qualité rhétorique remarquable, mais aussi des discussions qui établissent des normes morales, marquent des étapes dans le développement de la démocratie ou ont des im- pacts importants sur notre pays à long terme. L’éventail des contributions est large: l’intro- duction du suffrage universel, la langue luxem- bourgeoise, l’euthanasie, les traités internatio- naux, le statut de la femme, la législation sur la naturalisation, l’aménagement du territoire ou le projet d’une centrale nucléaire à Remerschen ne sont qu’un échantillon des sujets traités par un groupe de spécialistes composé de Vincent Artuso, Robert Biever, Laure Caregari, Michel Dormal, Viviane Ecker, Fernand Fehlen, Georges Hellinghausen, Luc Heuschling, Marie-Paule Jungblut, Eva Maria Klos, Sonja Kmec, Claude Kremer, Aurélia Lafontaine, Isabelle Lebbe, Jean-Marie Majerus, Xavier Mangeard, Michel Pauly, Sacha Pulli, Paul Rauchs, Albert Rodesch, Denis Scuto, Yvan Staus et Renée Wagener. … la volonté de la Chambre qui est la volonté du pays – Un florilège de débats parlemen- taires luxembourgeois (1848-2004) sous la di- rection de Claude Frieseisen, Marie-Paule Jung- blut et Michel Pauly. ISBN : 978-2-87978-215-7. Lieux de vente : MNHA et librairies.